ولادت امام محمد باقر(ع) مبارك باد .

نام مبارک آن حضرت محمد،کنیه ایشان ابو جعفر و القاب آن حضرت باقر العلوم،الشاکر الله،هادی،امین وشبیه میباشد.شبیه به خاطر شباهت نام در رفتار و گفتار به پیامبر اکرم (ص) بوده است.مادر آن حضرت (ام عبدالله) فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع) است که به فرموده امام صادق(ع):در میان فرزندان امام حسن مجتبی (ع) ،در ایمان و پرهیزگاری و نیکوکاری کسی همانند او نبوده است.

در گذشته های خیلی دور که چندین سال خشکسالی روی داده بود مردم از پروردگار باران خواستند. پس از آنکه باران آمد آنچنان خوشحال شدند که بروی هم آب پاشیدند و آبریزان از آن زمان به یادگار مانده است تيرگان پيروزي ايزد باران بر ديو خشكسالي با پديدار شدن ستاره در تیر ماه پیش از بر آمدن خورشید، بسیار با شکوهتر از دیگر ماههای سال ديگر در آسمان دیده شد بود به همراه بود. و چون تیرگان به گونه ای رازآمیزی با داستان آرش در هم آمیخته است. آرش کمانگیر، بهترین تیرانداز آریایی که از کوه « ائیریوخشوث(كوه دماوند) »به کوه « خوانونت (كوه خراسان)» تیر پرتاب نمود داستان از اين قرار است كه تجاوز افراسياب _شاه توران_ به خاك ايران در زمان منوچهر شاه برميگردد.افراسياب چون به كشور ايران تاخت،منوچهر شاه را در طبرستان به محاصره در آورد.اين محاصره مدتي دوام يافت،تا آنجا كه شاه ايران و سپاهش از لحاظ معاش و خوراك در تنگنا قرار گرفتند.در مذاكراتي كه جهت صلح ميان افراسياب و منوچهر انجام گرفت،شاه ايران پيشنهاد داد كه جهت تعيين مرز به اندازه مسافت پرتاب يك تير از سوي تير اندازي از سپاه ايران موافقت شود و سركرده تورانيان اين پيشنهاد را پذيرفت. به فرمان شاه مردي را كه ارخش-آرش- نام داشت،حاضر كردند.آرش مردي بود ديندار و نيك كردار.منوچهرجهت را به وي نشان داد وگفت بايداين چوبه تير را با اين كمان پرتاب كني.آرش آماده گشت.پوشاك از تن به درآورد و خطاب به شاه و مردمان گفت:پيكر مرا ببينيد كه از هر زخم و عيبي پاك است.مي دانم كه چون با همه نيرو تيري بيندازم،پيكرم پاره پاره خواهد شد و خواهم مرد ولي به خاطر عشق به ميهن اين كار را خواهم كرد.پس برهنه شد و آن كمان بزرك و سنگين را با نيرويي كه خداوند به وي بخشيده بود آنچنان كشيد كه تا نهايت،زه باز شد و تير را رها ساخت و آن چنان كه گفته بود بدنش پاره پاره شد و بمردتیر او به کمک ایزد باد بسوی خراسان رفت و پس از ... روزدر پای درخت گردویی بر روی کوهی فرو نشست.

مسافت چنان بود که گویندهزارفرسنگ می شد و منوچهر و افراسیاب بدین مرز با هم صلح کردند؛ از آنگاه به بعد به یادبودچنین ماجرایی در روز تیر از ماه تیر یعنی 13 تیربا برپاي آيين مختلف و پاشیدن آب به یکدیگر این روز به پاسپيروزي ايزد باران و آرش كمانگير جشن می گیرند.

از مراسم هاي اين روز فال كوزه

یکی دیگر از مراسم این جشن مانند بسیاری از جشن های ایرانی «فال کوزه»(چکُ دولَه) می باشد.

روز قبل از جشن تیرگان، دوشیزه  ای را برمی گزینند و کوزه ی سفالی سبز رنگ دهان گشادی به او می دهند که «دوله» نام دارد، او این ظرف را از آب پاکیزه پر می کند و یک دستمال سبز ابریشمی را بر روی دهانه ی آن می اندازد آنگاه «دوله» را نزد همه ی کسانی که می برد که آرزویی در دل دارند و می خواهند در مراسم «چک دولَه» شرکت کنند و آن ها جسم کوچکی مانند انگشتری، گوشواره، سنجاق سر، سکه یا مانند این ها در آب دوله می اندازند. سپس دختر دوله را به زیر درختی همیشه سبز چون سرو یا مورد می برد و در آن جا می گذارد. در روز جشن تیرگان و پس از مراسم آبریزان، همه ی کسانی که در دوله جسمی انداخته اند و نیت و آرزویی داشتنه اند در جایی گرد هم می آیند و دوشیزه، دوله را از زیر درخت به میان جمع می آورد. در این فال گیری بیشتر بانوان شرکت می کنند و سال خوردگان با صدایی بلند به نوبت شعرهایی می خوانند و دختر در پایان هر شعر، دست خود را درون دوله می برد و یکی از چیزها را بیرون می آورد، به این ترتیب صاحب آن جسم متوجه می شود که شعر خوانده شده مربوط به نیت، خواسته و آرزوی او بوده است

 دستبند تير و باد است

در آغاز جشن بعد از خوردن شیرینی، بندی به نام «تیر و باد» که از 7 ریسمان به 7 رنگ متفاوت بافته شده است به دست می بندند و در باد روز از تیرماه (9 روز بعد) این بند را باز کرده و در جای بلندی مانند پشت بام به باد می سپارند تا آرزوها و خواسته هایشان را به عنوان پیام رسان به همراه ببرد. (احتمالا اين مورد با پرتاب تير با كمان توسط آرش و طي كردن چند روز رابطي دارد )
این کار با خواندن شعر زیر انجام می شود :

تــیـــر بــرو بــاد بــیـا       غــم بــرو شـادی بـیا
محنت برو روزی بیا        خـوشه ی مرواری بیا

جشن تیرگان که به نام « تیرماه سیزده شو»  در مازندران شناخته می شود اين جشن در سیزدهمین روز تیر ماه تبری برابر با 12 آبان برگزار می شود. چگونگی جابجا شدن زمان برگزاری جشن را باید درچگونگی گاه شماری تبری جست

هر چند در فرهنگ ايران باستان روز پنجم اسفند (اسفند روز، روز زمين وبانوان) مي باشد .اما  نام زن و كلمه مقدس مادر در فرهنگ اصيل ايران اسلامی هم آغوش ياد و خاطره بانوي دو عالم حضرت فاطمه زهرا (س) است كه ما اين روز را گرامي مي داريم .

                                      هر روشنی طلیعه انوار مادر است
                                      هر بوی گل نمو نه گلزار مادر است
                                      آنجا که قد سیان وفا سجده میکنند
                                      آن سجده گاه؛ قلب وفا دار مادر است