خواجه شمس الدين محمد شيرازي  شاعر و حافظ قرآن، متخلص به حافظ از بزرگترين شاعران غزلسراي ايران و جهان به شمار مي رود.

شعر حافظ داراي ابعاد گوناگون و متنوع سرشار از راز و رمز و پرسش از حقيقت هستي است.

 صبحدم از عرش مي آمد خروشي، عشق گفت      قدسيان گويي كه شعر حافظ از  بر مي كنند

جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی (مولانا) (لقبی که در جهان بیشتر با آن شناخته می شود) از بزرگترين عرفا، شعرا و حکماي عالي قدر اسلامي است که در ربيع الاول سال 604 هجري قمري در بلخ (در خراسان قدیم ) به دنیا آمد مولوي يك انسان والاي است كه در دنياي مادي به انوار ارواح پاك آن جهان گره خورده است.

بشنو از ني چون حكايت مي كند      كز جدايي ها شكايت مي كند

كز نيستان تا مرا ببريده اند              وزنفيرم مرد و زن ناليده اند

*******                          ********                                 ********

مانده ام سخت عجب چه سبب ساخت مرا!       يا چه بوده است مراد وي از اين ساختم

نه به خود آمدم اين جا كه به خود باز روم            آن كه آورد مرا باز برد در وطنم

 باز بوي مهر، ماه مدرسه ، بوي بازيهاي تو راه مدرسه در ذهن آدم تداعي مي شود .صداي شادي و هياهيوي دانش اموزان ناخودآگاه ما را هم به آن روزها ي خوش كه گذشت مي برد . ديروز اولين روز مدرسه بود روزي كه در ذهن همه كساني كه در دنيا مدرسه را تجربه كردند فراموش نشدني است . مهر همرا با شور و شوق و شايد رنگي از حسرت كه اين براي دبستاني ها بيشتر مي باشد به همرا است . اولين روز مدرسه كمتر كسي غيبت مي كند چون هيجان با كدام هم كلاسي مي افتد و با كدامين جدا مي شود و معلم شان كيست و كلاشان كجاست و ... كه پسر گلم (امير حسين) از اين قاعده مستسنائ نبوده است . حال كه سالها از اين روز خوش براي مان گذشت ولي با ماه مهر همه را به سر ذوق مي اورد . ياد نيمكتهاي چوبي مدرسه مان (ارات بن ) بخير كه با ديدن اين مدرسه همه خاطرات همانند فيلمي در ذهنم مرور مي شود  . پس يك دنيا تبريك به بزرگي تمام قلم ها و كاغذ ها ي دنيا به همه بچه مدرسه اي ها مخصوصا امير گلم و دوستانش كه اول مهر راهي مدرسه شدند و با شنيدن زنگ اول مهر ، زنگ زندگي و حيات نيز در جان انها نواخته شده است  .