<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" >
<channel>
<title>گذری بر سرزمین ما</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/</link>
<description>شرحي از گذشته تا به حال سرزمين ما</description>
<language>fa</language>
<generator>blogfa.com</generator>
<lastBuildDate>Thu, 24 Dec 2009 04:51:18 GMT</lastBuildDate>
<item>
<title>شهادت امام حسين (ع)ويارانش در دشت بلا</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-82.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl&gt;&lt;FONT color=#ff0000 size=3&gt;فرا رسیدن ماه محرم را بر عاشقان آن حضرت تسلیت عرض می کنیم .&lt;/FONT&gt; &lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;دل آسمان خون چکان شد از این غم  -  زمین یک سر آتش فشان شد از این غم&lt;?xml:namespace prefix = o ns = &quot;urn:schemas-microsoft-com:office:office&quot; /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;نه فرصت که پیراهن تو ببویم  -   نه مرهم که بر دل گذارم&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;نه مهلت که در ماتم تو بمویم  -  نه رخصت که شیون برآرم&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;ببین پشت سر مانده برجا  -   خیمه ها همه خاکستر و خون&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;ببین پیش رو مانده تنها   -   کاروان اسیران محزون&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;مران کاروان یک دم بمان   -   دیگر مزن زنگ عزا را&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl&gt;
&lt;P dir=rtl&gt;که گم کرده ام در دشت غم آیینه خون خدا را&lt;/P&gt;
&lt;P&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Thu, 24 Dec 2009 04:51:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=82</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-82.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>شب یَلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-81.aspx</link>
<description>&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;شادی، جشن و پایکوبی همیشه با فرهنگ قدیم ایران زمین عجین بوده و ایرانیان معتقد بودند برای نزدیکی با خدا و داشتن صفات نیکو همیشه باید شاد و با طراوت بود. آنان معتقد بودند غم و اندوه تنها زاده اهریمن است. به این منظور ایرانیان دارای جشنها و مراسم شادی آفرین زیادی بودند.&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; dir=ltr&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = &quot;urn:schemas-microsoft-com:office:office&quot; /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;شب اول دی ماه « شب چله » یا « شب یلدا » جشنی است با پیشینه‌ای به درازای دست‌کم هفت هزار سال و یادگاری از مهرپرستی و آیین میترائیسم. این جشن هر سال در سَراسَر خانه‌های ایرانیان برپا می‌گردد.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;جشن شب چله جشن بزرگداشت علم در دوران باستان است كه با تفكر و تامل در يافتند كه اولين شب زمستان بلندترين شب سال است.و فرداي ان روزها بلندتر مي شود &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;بیرونی در «آثار‌الباقیه» از آن با نام «میلاد اكبر» نام برده و منظور از آنرا «میلاد خورشید» دانسته است. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P style=&quot;TEXT-ALIGN: right; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl&quot; dir=rtl&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;آیین های این شب ، در باستان گرد آتش جمع مي&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; dir=ltr lang=AR-SA&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;‎&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;شدند و شادمانه رقص و پايكوبي مي‌كردند و  ميزد نثار مي‌كردند. ميزد : نذر يا وليمه&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; dir=ltr lang=AR-SA&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;/SPAN&gt;‎&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma; COLOR: black; FONT-SIZE: 10.5pt&quot; lang=AR-SA&gt;اي غيرنوشيدني مانند گوشت، نان و شيريني و حلوا بود اما اكنون دورهم نشینی، فراهم کردن تنقلات و آجیل و میوه های خشک، انار و هندوانه و سنجد، قصه گویی، فال حافظ، فال کوزه، و شعرخوانی مي توان اشاره کرد . ما شب چله را جشن مي‌گيريم تا ياد بزرگاني همچون خيام و نياكان دورتر از خيام را گرامي بداريم.»&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Mon, 21 Dec 2009 10:47:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=81</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-81.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>جشن سيزده تيره ماه شو(جشن لال شو)- جشن تيرگان</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-80.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl&gt;در ايران باستان، جشن هر ماه در روزي بود که نامش با نام ماه يکي بود برگزار مي شد. (به اعتقادشان ، نام ها متعـلق به سي فرشته نگاهبان روزها وماه ها است). ازاين جشن هاي دوازده گانه جشن تيرگان با نام تيرماه سيزه شو ( شب سيزده تـيرماه) و جشن فروردينگان (جشن مرده گان) هنوز در مازندران برگزار مي شود. ولي برگزاري جشن هاي ديگري چون ارديبهشت گان و.. به دست فراموشي سپرده شده است ،&lt;STRONG&gt; &lt;/STRONG&gt;جابجاي زمان جشن به زمان خسروپرويز، در پي نابساماني هاي کشور، محاسبهً کبـيسه به دست فراموشي سپرده شد. در نتـيجه، با گذشت زمان آغاز سال، يعـني فروردين از اول بهار ( ورود خورشيد به برج حمل)به اول تابستان (ورود خورشيد به برج سرطان) کشانده شد. و مدتها در اين وضعـيت کبيسه مي کردند.و يادر تقويم تبري(مانند تقويم فرس قديم) بايد جستجو كرد. &lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl&gt;&lt;FONT color=#6666cc&gt;در مازندران ، فيروزكوه ،گلستان و بعضي نقاط سمنان در اين شب خوراكي پيسه كنده و حلوا و گردو خوري كه با آن شانس خود را امتحان مي كنند به همراه است در اين شب همه خانواده كنار هم جمع مي شوند و تا پاسي از شب به خوردن تنقلات وآجيل،خارچي و پيسه گنده و گوش دادن به قصه و افسانه هاي بزرگ ترها سپري مي كنند جوانان هم به همراه يك بزرگ(لال مار=لال مادر) كه بادر دست داشتن تركه اي بلند (ياكيسه).&lt;/FONT&gt; به در خانه ها رفته و با سر و صدا و كوبيدن چوب به درخانه ها و لال بازي از صاحب خانه تقاضاي هديه مي كنند و صاحب خانه به آنها پول ، ميوه، شيريني مي دهند. &lt;FONT color=#cc0066&gt;مي گويندشخصی که نقش لال را بازی می نمود، در غروب دوازدهم تیرماه طبری در رودخانه روستا که به آن «درکا» می گویند ،خود را با آب سرد می شست، به طوری که از سرما قدرت صحبت کردن نداشت و به اصطلاح لال می شد. این شخص را فرد دیگر به نام «لال مار» (مادر لال) که یک پسر نوجوان یا جوان است همراهی می کرد. در برخی مناطق شخص سومی نیز آنها را همراهی می کرد که وظیفه اش حمل ترکه های درخت توت بود. این شخص به «شیش دار» معروف است. «شیش» به معنی ترکه است و ترکه درخت توت را «توت شیشک» می گویند.&lt;/FONT&gt; معمولا&quot; لال مادر وارد خانه شده وبا چوب نازكي كه در دست دارد (شيش)به اهل خانه يك ضربه مي زند و همان چوب را براي ان خانه بجا مي گذارد كه ضربه زدن لال مار به اهل خانه داستانها دارد(فرار از چوب خوردن واسرار لال ماربه ضربه زدن و...) لال مار در طول مراسم شب گردي نبايد حرف بزند.هنگامي كه لال مار به همراه گروه خود در كوچه ها شروع به حركت مي كند اين اشعار را مي خوانند:&lt;BR&gt;&lt;FONT color=#0000cc&gt;لال بيمو، لال بيمو، پارسال و پيرار بيمو، چل بزن ،ديگه بزن، لال انه لالك انه، پيسه گنده خوانه ، سالو ماه ارزون نوه، لال مار رسوا نو، لال انه لالك انه، پارسال بورده امسال انه &lt;BR&gt;&lt;/FONT&gt;لال آمده ، لال آمده، پارسال و امسال امده، چرخ نخ ريسي را حركت بده، به ديگ بزرم، لال آيد، لال كوچك مي آيد، كسي كه شيريني پيس كنده مي خواهد مي آيد ، سال و ماه ارزان نمي شود، لال بزرگ رسوا نمي شود، لال مي آيد، لال كوچك مي آيد ، پارسال رفته امسال مي آيد. يكي ديگر از مراسم اين شب اين است كه بربام خانۀ دیگران می روند و از روزن بام که به گویش ماهایی ها «دریچه» نامیده می شود، شال درازی را که به سر آن دستمالی بسته اند، درون اطاق می اندازند. صاحبخانه از همان خوردنی هایی که برای مهمانان آورده است، در آن دستمال می گذارد و آن را می بندد. آن گاه کسی که بر بام نشسته و شال را فرو انداخته است، آهسته آهسته شال را بالا می کشد. این رسم را که در بیشتر آبادیهای کوهستانهای مازندران و نیز از مردمان ماها (از دهستان هبله رود بخش فیروزکوه)  معمول بوده است واين مراسم در محلات ولوپي نيز كماكان برگزار مي شود «شال اینگنی» (شال افکنی) گویند. يادش بخير ، شب هاي سيزده شو در ارات بن كه منتظر امدن لال مار مي مانديم ، دوران خوش زندگي چه زود گذشت و ما گرفتار دنياي ديگري شديم دنياي كه آدم ها خوشي ها را به فراموشي سپرده و درگير زرق و برق آن شده اند.&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Tue, 03 Nov 2009 09:38:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=80</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-80.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>بزرگداشت روز حافظ شيرازي</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-78.aspx</link>
<description>&lt;DIV class=postbody&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;BACKGROUND: white; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;خواجه شمس الدین محمد حدود سال 726 ه. ق در شیراز زاده شد. پدرش بهاء الدین از اهالی اصفهان و مادرش از اهالی کازرون بوده است. حافظ در زادگاه خود، نزد استادانی همچون قوام الدین عبدالله ،که نام و آوازه شان همه جا منتشر بود ، علم آموخت . در آن روزگار ، در حلقه استادان آن شهر هم ادب رایج بود، هم حکمت و هم کلام ، اما کار عمده ، تفسیر قرآن بود و آموختن آنچه برای فهم آن ضرورت داشت . چنانکه از دیوانحافظ بر می آید ، وی در دانشهای گوناگون زمان خود که در دارالعلم شیراز رایج بود دست داشت . مقام او در قرآن شناسی نیز شامخ است. او قرآن را با چهارده روایت از بر می خواند و تخلص خود را نیز از چیزی قرار داد که مربوط به قرآن بود . خواجه شاعر و حافظ قرآن، از بزرگترين شاعران غزلسراي ايران و جهان به شمار مي رود . شعر حافظ داراي ابعاد گوناگون و متنوع سرشار از راز و رمز و پرسش از حقيقت هستي است.&lt;SPAN style=&quot;COLOR: black&quot;&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = &quot;urn:schemas-microsoft-com:office:office&quot; /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;BACKGROUND: white; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;صبحدم از عرش مي آمد خروشي، عشق گفت      قدسيان گويي كه شعر حافظ از  بر مي كنند&lt;SPAN style=&quot;COLOR: black&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;BACKGROUND: white; DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;درنهايت بسیار شادیم که استان فارس در منطقه ای قرار گرفته که در طول تاریخ از کشور عزیز ایران جدا نشد تا خدای ناکرده مثل خاقانی، نظامی و مولوی در کشور دیگری قرار بگیرد. که &quot;قطار حافظ&quot; مانند&quot; قطار مولانا در تركيه&quot; در جهان راه نیفتاده تا ...&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;&lt;/DIV&gt;</description>
<pubDate>Mon, 12 Oct 2009 06:25:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=78</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-78.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>جشن مهر ماه در ايران باستان</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-77.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl&gt;۱مهر ـ جشن ميتراكانا . سال نوهخامنشي  ، ۱۲مهر ـ آئين قاليشويان اردهال  ، ۱۳مهر ـ مهر  جشن ميترا كانا . سال نو هخامنشي ، ۱۳مهر ـ تير روز.جشن تير روزي ، ۱۶مهر ، مهر روز . جشن مهرگان ، ۲۱مهر ـ رام روز . جشن پيروزي فريدون و كاوه&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sun, 04 Oct 2009 12:17:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=77</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-77.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>هشتم مهر روز مولانا يك از مشهورترين شاعران فارسي زبان</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-76.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;جلال الدین محمد بلخی ملقب به مولوی (مولانا) (لقبی که در جهان بیشتر با آن شناخته می شود) از بزرگترين عرفا، شعرا و حکماي عالي قدر اسلامي است که در ربيع الاول سال 604 هجري قمري در بلخ (در خراسان قدیم ) به دنیا آمد مولوي يك انسان والاي است كه در دنياي مادي به انوار ارواح پاك آن جهان گره خورده است&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;. &lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = &quot;urn:schemas-microsoft-com:office:office&quot; /&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;بشنو از ني چون حكايت مي كند      كز جدايي ها شكايت مي كند&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;كز نيستان تا مرا ببريده اند               وزنفيرم مرد و زن ناليده اند&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;ني حريف هركه ازياري بريد              پرده هايش پرده هاي ما دريد&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;همچوني،زهري وترياقي كه ديد        همچوني،دمسازومشتاقي كه ديد&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;ني حديث راه پرخون مي كند           قصه هاي عشق مجنون مي كند&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;درنيابد حال پخته هيچ خام               پس سخن كوتاه بايد والسلام&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Thu, 01 Oct 2009 05:24:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=76</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-76.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>روز جهاني گردشگري</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-75.aspx</link>
<description></description>
<pubDate>Sun, 27 Sep 2009 11:15:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=75</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-75.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>بوي خوش مهر ، ماه مدرسه</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-74.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl&gt; باز بوي مهر، ماه مدرسه ، بوي بازيهاي تو راه مدرسه در ذهن آدم تداعي مي شود .صداي شادي و هياهيوي دانش اموزان ناخودآگاه ما را هم به آن روزها ي خوشي كه گذشت مي برد . امروز اولين روز مدرسه بوده روزي كه در ذهن همه كساني كه در مدرسه را تجربه كرده اند فراموش نشدني است . مهر همرا با شور و شوق و شايد رنگي از حسرت كه اين براي دبستاني ها بيشتر مي باشد به همرا است . اولين روز مدرسه كمتر كسي غيبت مي كند چون هيجان با كدام هم كلاسي مي افتد و با كدامين جدا مي شود و معلم شان كيست و كلاشان كجاست و ... كه پسرهاي گلم (امير ها) از اين قاعده مستسنائ نيست . حال كه سالها از اين روز خوش گذشت ولي با ماه مهر همه را به سر ذوق مي اورد . ياد نيمكتهاي چوبي مدرسه مان (ارات بن ) بخير كه با ديدن اين مدرسه همه خاطرات همانند فيلمي در ذهنم مرور مي شود  . پس يك دنيا تبريك به تمامي قلم ها و كاغذ ها ي دنيا به همه بچه مدرسه اي ها، مخصوصا اميرهاي گلم و دوستانشان كه اول مهر راهي مدرسه شدند و با شنيدن زنگ اول مهر ، زنگ زندگي و حيات نيز در جان انها نواخته شده است  .&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Wed, 23 Sep 2009 04:59:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=74</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-74.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>عيدسعيدفطر</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-73.aspx</link>
<description>پيشاپيش عيد سعيدفطر برصاحبدلان ضيافت الله مبارك باد&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Thu, 17 Sep 2009 15:52:07 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=73</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-73.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>حلول ماه مبارك رمضان</title>
<link>http://halishah.blogfa.com/post-72.aspx</link>
<description>&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;COLOR: black&quot;&gt;&lt;FONT face=&quot;Times New Roman&quot; size=3&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr style=&quot;COLOR: black&quot;&gt;&lt;?xml:namespace prefix = o ns = &quot;urn:schemas-microsoft-com:office:office&quot; /&gt;&lt;o:p&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مى‏گردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر. ر&lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;مضان از مصدر «رمض‏» به معناي شدت گرما ، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است ، انتخاب چنین واژه‏اي براستي از دقت نظر و لطافت ‏خاصي برخوردار است ، چرا که سخن از گداخته شدن است ، و شاید به تعبیري دگرگون شدن در زیر آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بي امانش ، زیرا که رمضان ماه تحمل شدائد و عطش است ، عطشي ناشي از آفتاب سوزان یا گرماي شدید روزهاي طولاني تابستان. و عطش دیگر حاصل از نفس سرکشي که پیوسته مي‏گدازد، و سوزشش براستي جبران ناپذیر است. &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN dir=ltr style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; COLOR: black; FONT-FAMILY: Tahoma&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/SPAN&gt;</description>
<pubDate>Sun, 30 Aug 2009 05:17:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=halishah&amp;postid=72</comments>
<dc:creator>halishah</dc:creator>
<guid>http://halishah.blogfa.com/post-72.aspx</guid>
</item>
</channel>
</rss>
